OŚWIADCZENIE
w 1000-lecie koronacji Bolesława I Chrobrego na króla Polski.
18 kwietnia 1025 roku na polskiej ziemi dokonał się akt o doniosłym znaczeniu dziejowym. Bolesław I Chrobry, syn Mieszka I i Dobrawy, władca potężny i mądry, jako pierwszy monarcha w naszej historii został koronowany na króla Polski. Koronacja ta nie była tylko gestem ceremonialnym, lecz wydarzeniem o głębokim znaczeniu politycznym, duchowym i symbolicznym – znakiem pełnej suwerenności i dojrzałości Państwa Polskiego.
Bolesław Chrobry nie był jedynie dziedzicem ojcowskiego tronu, lecz twórczym kontynuatorem dzieła swoich przodków. Był władcą o silnej ręce, ale i dalekowzrocznej wizji, łączył talent wojenny z umiejętną dyplomacją. Prowadził kampanie militarne, które umacniały granice naszego państwa, a jednocześnie potrafił nawiązywać sojusze i prowadzić dialog z najważniejszymi władcami ówczesnego świata, czego najlepszym przykładem jest ugoszczenie cesarza Ottona III podczas zjazdu gnieźnieńskiego w 1000 roku. Wydarzenie to było symbolicznym uznaniem niezależności Polski przez cesarstwo oraz Kościół, a Gniezno – gród św. Wojciecha – stało się jednym z duchowych centrów chrześcijańskiej Europy.
Bolesław Chrobry rozumiał, że chrześcijaństwo nie było jedynie religią, lecz także fundamentem porządku europejskiego. Dlatego rozwijał strukturę Kościoła, wspierał misjonarzy, sprowadzał kapłanów i dbał o niezależność polskiej hierarchii kościelnej. Ulokowanie relikwii św. Wojciecha w Gnieźnie i utworzenie arcybiskupstwa stanowiło doniosły krok ku religijnej i politycznej autonomii Polski od cesarstwa. Koronując się na króla w 1025 roku postawił Polskę w rzędzie europejskich monarchii. Był to symbol samostanowienia i niezależności, dokonany na podstawie prawa dynastycznego i rzeczywistej siły państwa, a nie z łaski cesarza. Ta koronacja była historycznym aktem odwagi i wizji – manifestacją, że Polska nie musi nikogo prosić, by być godną i dumną, bo jest równa innym mocarstwom europejskim.
W 1000-lecie koronacji Bolesława Chrobrego patrzymy na tę postać z szacunkiem dla jej historycznej wielkości, ponieważ był królem z krwi i kości oraz symbolem tego, że Państwo Polskie zbudowane jest na fundamencie niezależności i godności. Epoka jego rządów to czas tworzenia instytucji, scalania ziem, walki o granice i godne miejsce Polski wśród europejskich potęg. Nasz pierwszy król był mężem stanu, który wyprzedził swoją epokę. Wiedział, że siła oręża musi iść w parze z mądrością polityczną. Dlatego jego panowanie było złotym okresem ekspansji i konsolidacji Królestwa Polskiego.
Bolesław Chrobry zmarł niedługo po koronacji, lecz dzieło jego życia przetrwało do naszych czasów. Jego imię nosili później książęta, królowie i bohaterowie narodowi. Jego czyny stały się wzorem dla kolejnych pokoleń Polaków, tak w czasach świetności, jak i upadku naszego państwa. Dlatego, pomimo wielu prób podejmowanych przez odwiecznych wrogów, którzy chcieli odrzeć Polskę z królewskiej godności oraz pozbawić nas podmiotowości i narodowej tożsamości, nadal możemy się cieszyć wolnością i życiem we własnym państwie.
Dziś oddajemy hołd nie tylko królowi, lecz twórcy naszej tożsamości. Jego korona – symbol suwerenności – po tysiącu lat przypomina nam, że Polska to nie dar losu, lecz świadomy i trwały wybór Narodu Polskiego. Niech więc imię Bolesława Chrobrego będzie wypowiadane z dumą i należną czcią. Niech jego dziedzictwo inspiruje nas do mądrości, odwagi i wytrwałości w realizacji jego testamentu, którym jest budowa Wielkiej Polski.
Gdańsk, dn. 18 kwietnia 2025 roku.
Przewodniczący Ruchu Patriotycznego
Wojciech Podjacki
